موهبتی ست
این حس خودنمایی در فرزندان شیرپاک خورده ی مسئولان.
اگر این تمایل به
خودنمایی در
این تازه به دوران رسیده ها
نبود، چه کسی باور می کرد فرزند سفیر سابق جمهوری اسلامی در حال عیش و نوش با زنان در بلاد کفر باشد؟
اگر میل به
خودنمایی نبود،کسی خوابش را هم نمی دید که فرزند مسئول فرهنگی کشور در آمریکا با لباس دلقک ها جشن کریسمس برگزارکند؟یک روز شرکت در راهپیمایی اربعین،روز دیگرپهلوبه پهلوی وزیرامورخارجه و ناگهان روی تخت با چندزن بطری بدست!
می گویند دیوار حاشا بلنداست.مسئولان هم حاشا می کنند:"فتوشاپه!"
بیچاره حتی الفبای فتوشاپ را نمی داند،حاشا می کند. یکی نیست بپرسد مگر
این ها بچه های شما نیستند؟مگر سر سفره ی شما ،سفره ی انقلاب،بزرگ نشده اند؟از فرزندان خود اعلام برائت می کنید بعدبرایشان پول می فرستید که در همان کشوری که چهل سال است مردم ایران تاوان اشغال سفارتش را می پردازند،خوشگذرانی کنند؟فرزند چهره ی شاخص اصلاح طلب،وقیحانه از ژن خوبش سخن می گوید، آن دیگری می گوید:"نماز دخترم توی کانادا درست تره." دیگری از نبوغ فرزندش می گوید و ...بگذریم.
این ها همه تکرار مکررات است. من و تو چه می کنیم؟ توی صف خرید کباب می ایستیم،کودکی را که توی زباله ها دنبال لقمه ای ست تماشا می کنیم، الکی نچ نچ می کنیم و آه می کشیم.
می گویند منشا بوی آزاردهنده ی پایتخت مشخص نیست. شاید این بو، بوی گند ریا و فریبکاری ست که با تعفن بی تفاوتی این چنین درهم آمیخته وهمه را خرد و کلان آزار می دهد.(مازیار متین) دِینی که یک عکس بر گردنم نهاد !...
ما را در سایت دِینی که یک عکس بر گردنم نهاد ! دنبال میکنید
برچسب:
نویسنده:
بازدید: 105
تاريخ: يکشنبه
12 اسفند
1397 ساعت: 23:22